باز امشب دل من میل تو دارد ، چه کند؟!بر لبت بوسه ای از عشق نکارد ، چه کند؟!دل سپردم به خیالت همه شب تا دم صبحجز به یادت دل من دل نسپارد ، چه کند؟!هر شب از دوری تو گونه ی زردم خیس استاز غم دوری تو دیده

u200d u200d خواب می بینم تو را هر شب که مهمان منیدر کنارم هستی و همواره جانان منیگونه های زرد من تر می شود از اشک شوقهمچو باران ، گوهر غلطان چشمان منیدر بغل می گیرم اندام فریبای تو راخواب می بینم همیشه بین دس

آمدم حرف دلم را به تو ابراز کنمروز را با نفس گرم تو آغاز کنمدر دلت که خبری از من نیستخواستم پنجره ای رو به دلت باز کنممن به آن معجزه ی چشم تو ایمان دارمباز با یک غزل از چشم تو اعجاز کنماین همه وصف تو

u200d نشسته ام به انتظارکنار قاب پنجره ....دوباره شعر می شودتمام غصه های منگرفته دل بهانه و ....به اشتیاق دیدنتز اشک خیس می شوددوچشم و گونه های من

شبای رفتنه تو شبای بی ستاره ستببین که خاطراتم بی تو چه پاره پاره ست با هر نفس تو سینه بغضه تو تو گلومهبا هر کی هر جا باشم عکسه تو روبرومه آخ که چقدر تنگه دلم برای اون شبامونکاشکی که اون عشق بشینه دو

دلتنگی فقط یک اسم مستعار است برای تمام حس هایی که اسمشان را نمی دانیم و هر کدامشان برای خود یک دلتنگی اند…

دلتنگممثل ماهکه بدون نیمه اشهر شب لاغرتر می شود…

"تو همانی که به قصر دل من سلطانی"حاکم قلب منی ، خوب خودت می دانیهمه ی فکر و خیالم ، فقط اندیشه ی توستتو همانی که در این خاطره ها پنهانیدر دلم عشق کسی نیست به جز عشق رختخط به خط راز مرا از نگهم می خوان

هروز با شوق ديدنت چشم ميگشايمو وقتي تو را در كنارم ميبينم دوست دارم بارها و بارها در برابر معبود زانو بزنم و سجده شكر كنمكه چون تويي را به من هديه داد

u200d u200d در چشم خود جا کن مرا ،عاشق شو پیدا کن مرابنشین کنار بزم دل ، وانگه تماشا کن مراای عشق تو سودای من ، امید فرداهای منبا وعده های عاشقی ، در خواب و رویا کن مراای تو طبیب واپسین ، یک دم به بالینم نشين

ﺁﻏﻮﺵ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ تو ﺟﺎ ﺩﺍﺭﺩﺍﮔﺮ ﺧﻮﺏ ﮔﻮﺵ ﮐﻨﯽﺍﯾﻦ ﺿﺮﺑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺗﻨﺪ ﻭ ﭘﯽ ﺩﺭ ﭘﯽ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﻨﻮﯼتو ﺭﺍ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪﻣﺨﺎﻃﺐ ﮐﻼﻣﻢ ﮐﻪ ﻫﯿﭻﻣﺨﺎﻃﺐ ﺿﺮﺑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻗﻠﺒﻢ ﻫﻢ ﺗﻮﯾﯽ

همین ڪه مے آییخورشید حضورتتمام آسمان چشمانم را تصاحب مے ڪندو صبح از دریچه نگاهتمیزبان عاشقانه هاے من مے شودهمین ڪه مے آییتاریڪے رخت بر مے بنددو آغوشم پر از سپیده صبح مے شود.

عاشقی دیوانه ام ، باور بکن این حرف رابی کس و بی خانه ام ، باور بکن این حرف رامن ندارم جز تو در دل آشنای دیگریاز همه بیگانه ام ، باور بکن این حرف راتا ز عشقت جرعه ای نوشیده ام از جام میمست در میخانه ام